شاکی
بافندگی
چه حوصله ای میخواست, با دوتا نخ کاموا یه لباس یا یه شال گردن قشنگ درست میکردن.
منم بافندم...؛
میبافم, در و دیوار و زمین و آسمون رو به هم میبافم
گاهی وقتا هم رویا میبافم...؛
گذشته رو به آینده, آینده را به تو.
اَه, چقدر زود پاره میشه هرچی که بافتم!
دوباره این خورشید لعنتی طلوع کرد×
+
نوشته شده در دوشنبه سیزدهم شهریور ۱۳۹۶ساعت 1:21 توسط قلم شاكي من
|
برچسب:
نویسنده: متین زارعی
صفحه بندی
آرشیو مطالب
- آذر 1404
- مرداد 1403
- خرداد 1403
- ارديبهشت 1403
- آذر 1402
- آبان 1402
- مهر 1402
- مرداد 1402
- ارديبهشت 1402
- فروردين 1402
- اسفند 1402
- دی 1402
- آذر 1401
- آبان 1401
- شهريور 1401
- مرداد 1401
- خرداد 1401
- اسفند 1401
- بهمن 1401
- بهمن 1400
- شهريور 1399
- ارديبهشت 1399
- دی 1399
- آذر 1398
- مهر 1398
- خرداد 1398
- دی 1398
- دی 1397
- آذر 1396
- آبان 1396
- مهر 1396
- شهريور 1396
- خرداد 1396
- بهمن 1396
- آبان 1395
- مهر 1395
- شهريور 1395